De Wet van 2 augustus 2002 betreffende het toezicht op de financiële sector en de financiële diensten is de derde in zijn soort in twaalf jaar tijd. Net zoals de Wetten van 4 december 1990 en van 6 april 1995, zorgde zij voor ingrijpende wijzigingen in het financiële landschap. Meer dan symbolisch was de daaropvolgende opheffing van het Bankbesluit van 1935.
Meest opvallend is de integratie van het toezicht op het bank- en verzekeringswezen in één controleautoriteit sinds 1 januari 2004 : de Commissie voor Bank-, Financie- en Assurantiewezen.
De Wet Financieel Toezicht van 2 augustus 2002 heeft vooral tot doel de organisatie van de controle op de markten en op de financiële tussenpersonen te hervormen aan de hand van vier krachtlijnen :
- een herverdeling van de controlebevoegdheden tussen de Commissie voor Bank-, Financie- en Assurantiewezen (CBFA) en de beursmarkten;
- een wijziging van het ‘decision making process’ binnen de CBFA;
- een coördinatie van het toezicht door een institutionele toenadering tussen CBFA, CDV en NBB;
- de definitie van eenvormige rechtsmiddelen tegen beslissingen van de CBFA.
Van groot belang voor de praktijk zijn daarnaast ook de Prospectuswet van 22 april 2003 en de Witwaswet van 12 januari 2004.
Het Jan Ronse Instituut voor Vennootschapsrecht van de KU Leuven en het Instituut voor Handels- en Verzekeringsrecht van de KU Leuven organiseerden op 16 juni 2004 een studiedag over de nieuwe financiële wetgeving. De debatten van de studiedag werden geleid door de toenmalige ondervoorzitters van de CBFA, Michel FLAMÉE en Jean-Paul SERVAIS. Toenmalig CBFA-voorzitter, Eddy WYMEERSCH, hield de slottoespraak. De referaten van de studiedag werden gebundeld in het verslagboek "Financiële Wetgeving : de tussenstand 2004".
